Brandarar

Íkorni situr uppi í grenitré þegar allt í einu byrjar það að hristast alveg svakalega. Hann lítur niður og sér að fíll er að klifra upp tréð.
“Hvað ertu að gera maður? Af hverju ertu að klifra upp tréð mitt?” kallar íkorninn niður til fílsins.
“Ég ætla að gæða mér á perum þarna uppi,” svarar fíllinn.
“Hálfviti! Þetta er grenitré! Það eru engar perur í grenitrjám!”
Fíllinn lítur dálítið tortrygginn á íkornann en svarar um síðir, “Tja, ég kom með eigin perur.”

Dag einn er kona ein að skoða sig um í gæludýrabúð. Hún sér fallegan páfagauk með skilti á búrinu sem á stendur “1000 kr.- eða besta boð” Konan spyr búðareigandann hvers vegna hann er svona hræódýr.Hann svarar henni, “Jú, fuglinn átti heima í hóruhúsi, svo hann segir svona frekar margt ósæmilegt.” Konan gat þrátt fyrir það ekki staðist tilboðið og ákveður að kaupa fuglinn.Hún tekur fuglinn heim og það fyrsta sem hann segir er, “Loksins þrifið þennan ruslahaug og nýja maddaman er ekki svo slæm.” Konunni finnst þetta nokkuð skondið.  Táningsdætur hennar koma heim og fuglinn skrækir, “Nýjar hórur í húsinu, það verður mikið að gera í kvöld.” Stelpunum er svolítið brugðið en hlæja það af sér.Nokkrum tímum síðar kemur maðurinn hennar heim og fuglinn segir, “Hey Danni.”

Eftir flugslys á hafi úti lifðu einungis Scarlett Johansson og einhver gæji af á eyðieyju. Þau þekktust ekkert fyrir flugslysið, en hann vissi nú hver hún var…Fyrst var lífið á eyjunni erfitt, en tími leið og gæjinn lærði að afla fæðu og byggja skjól, hann sá um hana og að lokum fór henni að þykja vænt um hann… eftir allt saman þá var nú enginn annar á eyjunni.

Hann byggði loksins skála, bjó til neysluvatns vatnsveitu og allskyns litla snjalla hluti, allt gert til að gera líf hennar auðveldara… þetta var mesta átak sem nokkur maður hafði á ævinni gert fyrir hana, og öll þessi harða vinna gerði hann frekar stæltan, sem hún jú tók eftir…

Nótt eina eftir að villidýr réðst á þau og hann varði hana og fékk nokkrar skrámur, kastaði hún sér á hann og þau elskuðust. Eftir það voru þau í venjulegum skilningi par með yfir meðallagi gott kynlíf.

En af einhverjum sökum fór hann að fjarlægast, eitthvað var að angra hann. Hún tók eftir því… “What’s wrong?” spurði Scarlett Johansson, “Ekke-.. Nothing…” svaraði gæjinn…

Hún reyndi að fá svarið upp úr honum og að lokum sagðist hún vera til í að gera HVAÐ SEM ER sem hann þurfti eða vildi til að honum liði betur á ný, bara vegna þess hversu mikið henni þótti vænt um hann, og jafnvel þó hann var ekki að spurja, þá fannst henni að hann ætti það þó inni hjá henni…

“Í alvöru? … You vúdd do anything I’d læk?”

“Yes,” svaraði hún “Anything!”

“Ókei, first vill ég að uh-.. you take off your toga. Here are jeans that you should putt on.”

“Ok..”

“Snilld, now putt this shirt on plís, en fyrst teipaðu.. tape your brjóst so they, you know, look flatt.”

“What… Ok, I said I’d do anything,” sagði hún ástúðlega.

“Ok, núna-… take this hatt and wear itt, but tuck your hair undir skiluru.”

Henni leyst hún ekkert á þetta allt saman en vildi þó gera hann ánægðan, svo hún faldi hárið undir hattinum.

“Okei, now I want you to take this aska and like paint a beard and a.. yfirvaraskegg,” sagði hann og benti á efri vör.

“Ok… if this is what you want…” muldraði hún.

“Frábært! Please put on these sunglasses, and walk down the beach. I’ll catch up to you eftir smá,” sagði hann spenntur.

Hún byrjaði að ganga… velti fyrir sér… efaðist um sjálfa sig… bara ekkert að botna hvað gerðist þarna, kannski var það ekki hún, kannski var það bara h…

Skyndilega grípur gæjinn hana um öxlina, snýr henni við og segir “GAUR!!! Þú munt aldrei trúa hverri ég hef verið að sofa hjá seinasta hálfa árið!”

Stúlka sat föst í bílnum sínum, úti var mikill snjóstormur. Hún minntist skyndilega orða pabba sins “Ef þú einhvern tíman lendir í því að sitja föst í snjóstormi eltu þá bara fyrsta snjóruðningstækið sem þú sérð.”Eftir langa bið sér stúlkan snjóruðningstæki og tekur að elta það. Hún eltir tækið í langan tíma.Skyndilega stoppar tækið, maður hoppar út og kemur upp að bíl stúlkunnar. Hann spyr hana: Af hverju ertu að elta mig? Stúlkan skýrir honum frá orðum pabba síns.
Maðurinn hlustar og segir svo að lokum: Jæja nú er ég búin með IKEA planið þú getur þá elt mig yfir á TOYOTA planið.

“Ég held að eitthvað alvarlegt ami að mér”, sagði Guðmundur við lækninn sinn. “Annað eistað á mér er orðið blátt á litinn”Læknirinn skoðaði Guðmund vandlega og komst að þeirri niðurstöðu að það yrði að fjarlægja eistað? til að bjarga lífi hans. Læknirinn var þó góða stund að sannfæra Guðmund um nauðsyn þess. Tveimur vikum eftir aðgerðina kom Guðmundur aftur og sagði skelfdur við lækninn að nú væri hitt eistað orðið blátt.

“Við neyðumst til að nema það í burtu líka”, sagði læknirinn alvarlegur á svip. “Annars getur þú dáið”.

Tvær vikur liðu og enn var Guðmundur kominn til læknisins. “Nú hlýtur eitthvað hryllilega alvarlegt að ama að mér því lillinn er orðinn kolblár á litinn”, sagði Guðmundur á barmi taugaáfalls.

Læknirinn skoðaði hann vandlega og felldi síðan þann dóm að ef Guðmundur ætlaði að halda lífi yrði að skera vininn af.

“Hvernig fer ég þá að því að pissa ef þú skerð hann af,” kveinaði Guðmundur.
“Við setjum bara plastslöngu í staðinn,” sagði læknirinn hughreystandi.

Síðan fór Guðmundur í aðerðina og allt gekk vel. Innan nokkurra vikna var hann þó, enn og aftur, mættur á skrifstofu læknisins. Nú var hann reiðilegur á svip.
“Læknir, plastslangan er orðin blá! Hvað er eiginlega í gangi?”

Læknirinn fórnaði höndum af undrun og tók til við að rannsaka Guðmund. “Hmmm,” sagði hann eftir smástund. “Getur verið að gallabuxurnar þínar láti svona mikinn lit?”

Á eftirliti einn daginn, tók lögreglan í Kópavogi eftir allsberum Hafnfirðingi á röltinu á Reykjavíkurveginum. Þeir stoppuðu hann og spurðu hvað í ósköpunum hann væri að gera á gangi, allsber, á leiðinni til Reykjavíkur.

“Það er löng saga,” segir Hafnfirðingurinn þreytulega. “Við erum ekkert að flýta okkur,” segja lögregluþjónarnir.

“Sko, ég hitti geðveikt flotta gellu á Fjörukránni fyrir svona þremur tímum,” byrjar Hafnfirðingurinn, “við byrjuðum að spjalla og ákváðum eftir nokkur glös að kíkja heim til hennar. Við byrjuðum að kela og knúsa og á endanum vorum við komin úr öllum fötunum. Þá lagðist hún á bakið og sagði: “Gakktu í bæinn…”

Little Bobby was sitting in class when the teacher asked him “Can you tell me the name of three great kings who have brought happiness and joy into people’s lives?”

To which little Bobby replied “Smo-king, Drin-king and Fuc-king”.

Einu sinni lenti kvenkyns heilafruma á einhvern furðulegan hátt inni í karlmannsheila.

Hún synti aðeins um svæðið og litaðist taugaóstyrk um, en þarna var ekki nokkur hræða… Allt var tómt og kyrrðin var þrúgandi.

”Halló” kallaði heilafruman… en ekkert svar barst. “Er einhver hérna?” kallaði hún, en enn heyrðist ekkert svar. Nú fór henni ekki að standa á sama, hún kallaði og kallaði en aldrei barst neitt svar…

Að lokum var hún orðin logandi hrædd og gargaði af öllum sálar kröftum: “ER EINHVER HÉRNA!!??…”

Þá heyrðist loksins rödd berast laaangt að: “Halló, við erum allir hérna niðri…”

Frúin var orðin leið á að þurfa ein að sjá um eldamennskuna á heimilinu, þannig þau hjónin ákváðu dag einn að reyna að skiptast á og sinna því til skiptis.

Daginn eftir að þetta var ákveðið var komið að eiginmanninum að elda, og þegar frúin kemur heim frá vinnu finnur hún eiginmanninn í eldhúsinu, sprækan og kviknakinn með glas af vatni í annarri hendi.

Hann segir við konu sína: “Matseðill dagsins elskan er ást og kalt vatn” Og við það stóð hann. Daginn eftir kemur karl heim frá vinnu, þefar áhugasamur eftir matarilmi og hrópar glaðlega: “Hvað fáum við að borða í dag elskan mín”?

Að þeim orðum töluðum kemur frúin fram kviknakin, illa máluð og með úfið hár og segir: “Leifar frá í gær elskan”

Á góðum degi í framtíðinni…
Steingrímur Sigfússon var dauður og kominn til himna þar sem hann hitti Lykla-Pétur.

Lykla-Pétur varð svolítið vandaræðalegur: “Eh, velkominn,” sagði hann loks. “Þakka þér fyrir,” sagði Steingrímur, “ég vissi að ég mundi enda hér”.

“Nja,” sagði Pétur , “þú hefur lifað sæmilega frómu lífi, eða þannig, svo við vildum gjarnan hafa þig hér …en því eru ekki allir sammála. Þú ert umdeildur maður og það hafa fleiri áhuga á þér en við hér í himnaríki. Við urðum að halda fund með djöflinum þar sem þetta var rætt og það endaði með því að við gerðum samning við hann.”
“Samning!” Hrópaði Steingrímur og var sýnilega brugðið. “Það er nú ekki alslæmt,” sagði Pétur, “en djöfullinn sagðist nú þegar hafa flesta vini þína svo við sömdum um að þú eyddir einum sólarhring í helvíti og öðrum hér hjá okkur í himnaríki og svo velur þú sjálfur hvar þú dvelur um aldur og eilífð.

Steingrímur maldaði svolítið í móinn en samningur er jú samningur svo Pétur vísaði honum á lyftuna, kvaddi hann og sagðist sjá hann eftir sólarhring. Steingrímur ýtti á hnapp merktan “helvíti” í lyftunni og seig svo langt, langt niður á við þar til lyftan stoppaði við kolsvarta hurð. Þegar dyrnar opnuðust stóð djöfullinn sjálfur fyrir innan. “Gamli vinur, vertu hjartanlega velkominn, gakktu í bæinn,” sagði djöfsi.

Steingrímur fór inn og við honum blasti risastór golfvöllur. Margir af hans gömlu flokksbræðrum léku golf á vellinum eða stóðu í smáhópum og töluðu saman. Golfvöllurinn var fullkominn. Það var heitt í lofti og út um allt voru léttklæddar, snoppufríðar djöflastelpur sem færðu mönnum bjór og aðra kalda drykki. Steingrímur lék golf allan daginn og um kvöldið bauð Svavar Gestsson, sem hafði dáið nokkru áður, honum í “gúrme”grill (hafði sem sagt grætt um daginn og grillað um kvöldið) ásamt Indriða, Álfheiði og fleiri góðum vinum með öllu góðgæti sem hugsast gat. Fáum sögum fer af því hvernig Steingrímur eyddi nóttinni en sólarhringurinn í helvíti var fljótur að líða og morguninn eftir var honum vísað á lyftuna á ný.

Þegar Steingrímur kom aftur til himnaríkis var hann efins um ágæti þess staðar en það var samt sem áður tekið vel á móti honum. Hann var klæddur í englaföt og fengin harpa til að leika á. Hann eyddi deginum með því að ganga um milli skýjanna, hlustaði á fagran fuglasöng og borðaði ferska ávexti. Hann fékk reyndar í magann af ávöxtunum og það pirraði hann að sjá Davíð og Þorgerði sitja saman á skýi og leika á hörpur af mikilli innlifun.

Um kvöldið kom Pétur. “Nú ertu búinn að dvelja heilan sólarhring í helvíti og heilan dag hér í himnaríki. Ertu kannski búinn að ákveða þig?” Spurði postulinn. “Hmm,” sagði Steingrímur, ég átti nú kannski ekki von á því en ég held að ég velji helvíti, þrátt fyrir allt. Það er heppilegasti staðurinn fyrir mig.”

Andlitið datt af Pétri og hann reyndi hvað hann gat að fá Steingrím ofan af ákvörðun sinni. En Steingrímur var harðákveðinn.

Á ný fór Steingrímur með lyftunni niður í helvíti og djöfullinn tók aftur á móti honum. Hann kippti Steingrími inn en þar var þá allt öðru vísi umhorfs en daginn áður. Brennisteinsfnykinn lagði um allt og skerandi sársaukavein flokksbræðra hans og vina fylltu loftið.

“En hvar er golfvöllurinn?” Spurði Steingrímur. “Og djöflastelpurnar, bjórinn og grillið?”

“Ah,” sagði djöfullinn, “þú skilur þetta manna best, í gær var kostningabaráttan í fullum gangi. En nú ertu búinn að kjósa!”

Gul skilaboð